κάπη

A. crib, manger, [ἵππους] κατέδησαν ἐπ’ ἀμβροσίῃσι κάπῃσιν Il. 8.434; ἐφ’ ἱππείῃσι κάπῃσι Od. 4.40; βουστάθμου κάπης S. Ichn. 8; ἀντὶ κάπης Lyc. 95: κάπηθεν as Adv., Suid.