καλλιστεύω

κάλλιστος

A. to be the finest or most beautiful, Hdt. 1.196, al., E. Tr. 226 (lyr.); of animals, Hdt. 4.72, 163: c. gen., καλλιστεύσει πασέων τῶν γυναικῶν Id. 6.61, cf. 7.180:—Med., δῶρ’ ἃ καλλιστεύεται τῶν νῦν ἐν ἀνθρώποισι E. Med. 947, cf. Ba. 409 (lyr.), Hipp. 1009: pf. part. Pass., ἀγώνων τῶν κεκαλλιστευμένων E. Oen. p.39A.; κεκ. θέαμα Procop. Aed. 1.1.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project