κακοπραγία

A. misadventure, failure, αἱ κατ’ οἶκον κ. Th. 2.60; ἡ ἐκ τῆς Σικελίας κ. Id. 8.2; κ. γίγνεται Arist. Pol. 1296a17; ἡ τοῦ πέλας κ. Corn. Rh. p.393 H.: pl., κ. ἀνάξιαι Arist. Rh. 1386b10, cf.Plb. 8.12.8, Phld. Herc. 1251.11, Artem. 4.56, etc.
b. bad physical condition, Gal. 10.255.
II. ill-doing, LXX Wi. 5.24, J. AJ 2.4.4: pl., misdeeds, Isoc. 15.300.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project