κακοποιητικός

ή, όν
A. prone to do evil, τρόπος Aristeas 163, cf. Andronic.Rhod.p.572 M., Hierocl.p.49A.: Astrol., maleficent, ἰδιοτροπία Ptol. Tetr. 210.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κακοποίησις Dictionary κακοποιΐα →
An open-access project