κακοπινής

ές, Adv.
A. filthy, loathsome, κακοπινέστατόν τ’ ἄλημα S. Aj. 381 (lyr.); οὐ μόνον τοῖς ἤθεσιν ἀλλὰ καὶ ἕξει Ath. 13.565e. Adv. ‐νῶς, διακείμενος Archig.(?)ap.Aët. 3.114.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κακόπηρος Dictionary κακοπιστοτέρως →
An open-access project