κακόπαθος

A. = κακοπαθής, miserable, βίος D.H. 8.83.

2. troublesome, laborious, κατασκευή Ph. Bel. 56.46; μεταλλεῖαι Posidon. 48 J. (cod. Ath.), cf. A.D. Synt. 187.24.

3. of persons, laborious, persevering, γυνή Muson. Fr. 3p.11H.