κακοδαιμονικός

ή, όν
A. bringing unhappiness or misfortune, πικρία Phld. Ir. p.56 W., cf. D.L. 7.104, S.E. M. 9.176.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κακοδαιμονίζω Dictionary κακοδαιμονιστής →
An open-access project