κακαγόρος

A. evil-speaking, abusive, slanderous, Pi. O. 1.53; γλῶττα Pl. Phdr. 254e; κ. τινος abusive of one, Ath. 5.220a: Comp. κακηγορίστερος Pherecr. 96: Sup. ‐ίστατος Ecphant. 5. Adv. ‐ρως Poll. 8.81.