κακέμφατος
ον, Adv.
A.
ill-sounding, κακέμφατόν ἐστι τὸ "ὑπεξαίρεσις" Demetr.Lac. Herc. 1012.23; esp. of words used in a vulgar or equivocal sense, Quint. 8.3.44, Sch.Luc. Lex. 21; τὸ κ. Sch.Ar. Ach. 258, al. Adv. ‐τως Sch.Ar. Ra. 48,426, etc.
II.
= ἄδοξος, Hsch.