καίνω
A.
κανῶ E. HF 1074 (lyr.): aor. 2 ἔκανον A. Ch. 930; inf. κανεῖν, Dor. κανῆν Theoc. 24.92: pf. κέκονα S. Fr. 1058:—Pass., A. Th. 347 (lyr.), E. IT 27:—kill, slay, A. Th. 630 (lyr.), S. l. c., Timocr. 1.9, Theoc.l.c.: once in X. Cyr. 4.2.24 (nisi leg. κατακ‐, q. v.).