καθυφίημι

A. give up, surrender treacherously, [καιρὸν] ἐάν τις ἑκὼν καθυφῇ τοῖς ἐναντίοις καὶ προδῷ D. 19.6, cf. 16.18, al.; τὰ τῆς πόλεως Id. 58.6, cf. Luc. Prom. 5; esp. in a lawsuit, κ. τὸν ἀγῶνα conduct it collusively, compromise it, D. 21.151; οὐ μόνον τῷ μὴ καθυφεῖναι ταῦτα σεμνύνομαι Id. 18.107: abs., καθυφέντων τῶν κατηγόρων when they let the action drop, Id. 23.96.
II. Med., καθυφίεσθαί τινι give way, yield, c. dat. pers., X. HG 2.4.23; ἔν τινι slacken, ἐν μάχαις Polyaen. 8.24.1: abs., Luc. Abd. 7.
2. Med., with pf. Pass., used trans. like the Act., εἰ καθυφείμεθά τι τῶν πραγμάτων D. 3.8; καθυφεῖντο ἑαυτούς Plb. 3.60.4; ἐπ’ ἀργυρίῳ τὸ τίμημα καθυφειμένος Plu. Cic. 8; οὐδὲν . . καθυφηκάμην J. BJ 2.16.4; ‐ίενται τὴν τοῦ ἑνὸς τιμήν Ph. 2.220.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project