καθυστερέω

A. fall behind, κ. πολὺ τῇ διώξει Plu. Crass. 29: metaph., fall short, τῇ φύσει Plb. 23.7.5.

2. of Time, κ. τῆς ἑορτῆς come too late for . ., PSI 6.607.7 (iii B.C.); κ. τῆς καταστάσεως τῶν ὑπάτων Plb. 11.33.8; πάντων Id. 5.17.7; τῆς ἐκτάξεως Id. 10.39.5, cf. D.S. 5.53, Str. 14.2.5: c. acc., ἀπαρχὰς ἅλωνος οὐ ‐ήσεις shalt not be slow to offer, LXX Ex. 22.29(28): abs., ξενίας ἀεὶ φρόντιζε, μὴ καθυστέρει Men. Mon. 396; delay, Plb. 5.16.5; of growing plants, to be later, Thphr. CP 1.17.2.

3. fare badly, ἐν αἷς (sc. πρεσβείαις)ἐν οὐδενὶ καθυστέρησεν ὁ δῆμος OGI 339.22 (Sestos, ii B.C.): c. gen., come short of, πάσης τροφῆς LXX Si. 37.20; lack, ἀγαθοῦ νοῦ Phld. Rh. 2.61 S.; δικαίου μηθενὸς κ. SIG 568.13 (Halasarna, iii B. C.); fail in, πράξεων Ph. Bel. 103.11.

4. c. dupl. gen., fail a person in, ἐλιπάρεον [τὸν Ἀσκληπιὸν] μὴ ‐έειν μου τῆς θεραπείης Hp. Ep. 15.

5. to be kept waiting for a thing, c. gen., ἐντονίων Ph. Bel. 58.3; θανάτου Ps.-Luc. Philopatr. 16.