καθικνέομαι

A. ‐ίξομαι Plb. 5.93.5, etc., dub. in IG 5(2).4.13 (Tegea, iv B.C.): aor. ‐ικόμην (v. infr.): pf. part. καθιγμένον Hsch.:— come down to: in Hom. only metaph., reach, touch, με μάλιστα καθίκετο πένθος ἄλαστον Od. 1.342, μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇ thou hast touched me nearly, Il. 14.104; later, of any down-stroke, κάρα . . κέντροισί μου καθίκετο came down upon my head, S. OT 809; εἰς ὅλμους κ. ὑπέροις Paus. 5.18.2: abs., ἐπανατεινάμενος τὸ ξίφος καθικνεῖται Parth. 8.9: generally, take effect, Phld. Mus. p.85K.; attack, affect, τῆς ὀπτήσεως καθικνουμένης καὶ ἐξατμιζούσης τὸ τροφῶδες Ath.Med. ap. Orib. 1.9.1: freq. in Prose, c. gen., κ. τῆς πηγῆς Paus. 7.21.12; κ. τῆς ψυχῆς reach or touch it, Pl. Ax. 369e; ἡμῶν ὁ λόγος καθίκετο Luc. Nigr. 35; ἡ ὕβρις οὐ μετρίως μου καθίκετο Id. Tox. 46; κ. τινὸς πικρότατα Ael. VH 14.3; κ. τινὸς σκύτεσι, κονδύλῳ, strike one with a strap, etc., Plu. Ant. 12,Alc. 7.

2. κ. τῆς ἐπιβολῆς attain one's purpose, Plb. 2.38.8, cf. 4.50.10; ποιεῖν [πόλιν] τηλικαύτην ἡλίκην καὶ τειχίζειν ἐπιβαλλόμενοι καθίξονται they will succeed, Id. 5.93.5.

3. κατικόμενον,τό, that which comes to one, one's share of an inheritance, IG 9 (1).334.30 (Locr., v. B.C.).