καθαιρετός

ή, όν
A. able to be achieved, ὃ ἐκεῖνοι ἐπιστήμῃ προύχουσι, καθαιρετὸν ἡμῖν ἐστὶ μελέτῃ Th. 1.121 (v.l. καθαιρετέον, but cf. D.C. Fr. 43.11).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← καθαιρετικός Dictionary καθαίρω →
An open-access project