κάγκανος

ον

καγκαίνω

A. dry, ξύλα κ. Il. 21.364, Od. 18.308, Theoc. 24.89; κάγκανα κᾶλα h.Merc. 112: κ. κῆλα Epich.in Arch.Pap. 7p.7; σταχύς Lyc. 1430: καγκαλέα· κατακεκαυμένα, Hsch.: καγκάνεος, Man. 4.324.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← κάγκανον Dictionary κάγκελλον →
An open-access project