ἰώ
A.
ἰ. ἰ. Παιάν Id. Tr. 222; ἰ. Βάκχαι E. Ba. 578.
2.
freq. also of grief or suffering, oh! ἰ. δύστανος S. Ant. 850; ἰ. μοί μοι Id. OC 199, etc.; ἰ. κακοπάρθενε Μοῖρα AP 7.468 (Mel.); ἰ. Σπάρτα ib.434 (Diosc.): c. gen., ἰ., πάτερ, σοῦ τῶν τε . . τέκνων A. Ag. 1305; ἰ. μοι πόνων E. Ph. 1290; ἰ. ἰ. τραυμάτων Ar. Ach. 1205.
3.
rarely in Prose, ἰ., φασί τινες, of an objector, Gal. Thras. 32.
II.
with other Interj., ἰ. ὢ ὤ S. OC 224; ἒ ἒ ἰ. Id. El. 840. [ι: yet sts. ι, in anap., A. Ag. 1455, S. El. 149, E. Alc. 741.]