ἴφικλος

α, ον, Adj.
ἴφικλος· δυσχερής, Hsch.: as pr. n., Il. 2.705, al.:—hence Adj., Ἰφίκλειος,α, ον, sfuro/n Call. Aet. 3.1.46.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἰφιγένητος Dictionary Ἰφικρατίδες →
An open-access project