ἰταμός

A. ibo, ἴτης) headlong, hasty, eager, κύνες A. Fr. 282, Alex. 234; ἰ. πρόσωπον Nicol.Com. 1.28; bold, reckless, ἰταμὸν καὶ τολμηρὸν ἡ πονηρία D. 25.24; ἀναιδὴς καὶ ἰ. Men. Epit. 311; ἰ. πρὸς τὸ πράττειν Arist. Pr. 953b4; πρὸς τὰ δεινά Plu. Galb. 25; πρὸς λόγους ἰταμώτερος Id. 2.1041a: Sup. ‐ώτατος Phld. Rh. 1.341 S., Luc. Icar. 30; τὸ ἰ., = ἰταμότης, Plu. Fab. 19, etc.; vigour of style, Diog.Oen. 12; τὸ ἰ. τῆς ψυχῆς Plu. Rom. 7; ἰ. τι δεδορκώς Luc. Fug. 19; ἰ. ἀντιβλέπειν Ael. NA 17.12. Adv. ‐μῶς Alex. 105, Euphro 1.25, Men. Pk. 306, Plu. 2.93b, Gal. 11.232; οἱ ἰ. πολιτευόμενοι D. 8.68: Comp. ‐ώτερον Pl. Lg. 773b; ‐ώτερον τῷ βίῳ χρῆσθαι D. 19.233.