ἀμελητέον

α, ον
A. one must neglect, τινός Isoc. 9.7: also in pl., ἀμελητέα ἐστί τινος Arr. An. 1.24.1.
II. ἀμελητέος,α, ον, to be neglected, Luc. Tim. 9, Arr. An. 1.7.4.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἀμελής Dictionary ἀμελητής →
An open-access project