Ἰσοκράτειος

ον, ή, όν
A. of Isocrates, λόγοι Phld. Rh. 1.100S.; ἀγωγή D.H. Isoc. 20:—also Ἰσοκρατικός, ή, όν, Id. Vett.Cens. 3.3:
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἰσοκράτεια Dictionary ἰσοκρατέω →
An open-access project