ἰσογώνιος

ον
A. equiangular, τετράγωνα Arist. Metaph. 1054b2, cf. Plu. 2.427a, etc.; πεντάγωνον Gal. 5.67.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἰσόγραφος Dictionary ἰσοδαίμων →
An open-access project