ἰρίνεος

α, ον
ἰρίνεος [ιριν],α, ον,= ἴρινος, Nic. Al. 203,241.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἰρικάν Dictionary ἰρινόμικτος →
An open-access project