ἱπποτροφία

A. breeding or keeping of horses, esp. for racing, ἱ. γὰρ οὐ Ζακύνθῳ . . ὀπαδεῖ Simon. 15: freq. in pl., ἱπποτ ροφίας νομίζειν Pi. I. 2.38, cf. X. Oec. 2.6, Pl. Ly. 205c, Arist. Pol. 1289b35, Anon. Oxy. 664.27: sg., Th. 6.12, Plu. Ages. 20.
2. as a liturgy, ἀτελὴς ἔσται . . ‐ίας SIG 1003.26(Priene, ii B.C.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project