ἱπποδιώκτης

ου, ὁ
A. = ἱππηλάτης, driver or rider of steeds, Theoc. 14.12, Hsch.; a kind of gladiator, IGRom. 4.1455 (Smyrna).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἱπποδίνητος Dictionary ἱπποδρομία →
An open-access project