ἱπποβότης

A. feeder of horses, Ἀτρεύς E. Or. 1000 (lyr., but prob. ‐βώτα), IA 1059 (but prob. ‐βάτας).

II. ἱπποβόται,οἱ, at Chalcis in Euboea a social class (cf. ἱππεύς 11), Knights, Hdt. 5.77, 6.100; ἡ ἱπποβοτῶν πολιτεία Arist. Fr. 603.