ἰνδάλλομαι

A. ἰνδάλθην Lyc. 597,961, Max. 163:—appear, seem, ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι, ἄλλος δ’ ἡνίοχος ἰνδάλλεται Il. 23.460; ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεΐωνος 17.213 (‐θύμῳ ‐ωνι Aristarch., cf. 2), cf. Od. 3.246, h.Ven. 178: ὥς μοι ἰνδάλλεται ἦτορ as my memory seems to me, or perh., as my heart pictures him, Od. 19.224; also in Att., ὥστ’ ἔμοιγ’ ἰνδάλλεται ὁμοιότατος κλητῆρος εἶναι πωλίῳ Ar. V. 188; τοῦτο γάρ μοι ἰ. διανοουμένη [ἡ ψυχή], οὐκ ἄλλο τι ἢ διαλέγεσθαι it seems to me to be merely engaged in a dialogue, Pl. Tht. 189e; τὰ δῑ ὀφθαλμῶν ἰνδαλλόμενα ἡμῖν Arist. Mu. 397b18, cf. lamb.Myst. 2.3; flash on one's mind, ἀμφὶ δὲ . . μεληδόνες ἰνδάλλοντο appeared, A.R. 3.812, cf. 2.545.

2. c. dat., resemble, θεοὶ ξένοις ‐όμενοι Pl. R. 381e, cf. Lg. 959a; ἀργύρῳ Theoc. 22.39; κύκνοις Lyc. 597. (Never in Trag.; connected with vid-, Εἴδω.)