ἱμείρω

A. long for, desire, c. gen., τί κακῶν ἱμείρετε τούτων . .; Od. 10.431, cf. 555, Hes. Sc. 31; μεγάλων B. 1.62; μάχης A. Ag. 940; βίου S. Fr. 952, cf. Ar. Nu. 435: c. inf., long or wish to do, Alc. l.c., Sol. 13.7, A. Pers. 233, S. OT 587, Ichn. 128; ὄσσα μοι τέλεσσαι θῦμος ἰμέρρει Sapph. l.c.: c. Adj. neut., γνωτὰ κοὐκ ἄγνωτά μοι προσήλθεθ’ ἱμείροντες S. OT 59: abs., Id. El. 1053; ἀσμένοις . . καὶ ἱμείρουσιν . . τὸ φῶς ἐγίγνετο Pl. Cra. 418d.

II. Med. ἱμείρομαι, aor. 1 ἱμειράμην ll.14.163:—Pass., aor. 1 ἱμέρθην Hdt. 7.44: c. gen., ὁππότ’ ἂν ἡβήσῃ τε καὶ ἧς ἱμείρεται αἴης (Ep. aor. subj.) Od. 1.41; χρημάτων ἱ. μεγάλως Hdt. 3.123: c. inf., εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητι (cf. ἵμερος) Il. 14.163, cf. Od. 1.59, Hdt. 6.120, S. OT 386.—Ep., Ion. (Hdt. and Hp. Morb. 4.39), and Trag. word: never in Att. Prose; introduced as etym. in Pl. Cra. l.c.