ἰλλάς

άδος, Adj., ἡ

ἴλλω, εἴλω

A. rope, band, βοῦς, τόν τ’ οὔρεσι βουκόλοι ἄνδρες ἰλλάσιν . . δήσαντες ἄγουσιν Il. 13.572.
II. as Adj., close-packed, herding together, of cattle, ἰλλάδες γοναί S. Fr. 70, E. Fr. 837.
III. = Ἰλιάς 111, Ath. 2.65a, Eust. 947.8.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἰλλαίνω Dictionary ἰλλίζω →
An open-access project