ἱλάςκομαι

A. ἱλάξομαι A.R. 2.808: aor. 1 ἱλασάμην, Ep. part. ἱλασσάμενοι Il. 1.100, Ep. subj. 2 sg. ἱλάσσεαι 1.147, ‐ηαι A.R. 3.1037; inf. ἱλάσσασθαι Ant.Lib. 25.2 codd.; also ἱλάξασθαι A.R. 1.1093:—Pass. (v. infr. 11). [ι regularly (written ι, not ει, SIG 1044.6,9 (Halic., iv/iii B.C.)); ι Il. 1.100, 147]: (ἵλαος):—appease, in Hom. always of gods, θεὸν ἱ. ib.386, cf. 100, al., Od. 3.419; μολπῇ θεὸν ἱλάσκοντο Il. 1.472; σπονδῇσι θύεσσί τε ἱλάσκεσθαι (sc. θεούς) Hes. Op. 338; ὄφρ’ ἡμῖν ἑκάεργον ἱλάσσεαι Il. 1.147; c. part., ἱλάσκομαι πέμπων by presenting, Pi. O. 7.9; τοῦτον (sc. θεὸν)ἱλάσκου ποῶν μηδὲν ἄτοπον Men. Epit. 558; of the dead as heroized, θυσίῃσί τινα ἱ. Hdt. 5.47.

2. of men, conciliate, ἱ. τινὰ χρήμασι Id. 8.112; πῶς ἱλασόμεθα καὶ τίνι λόγῳ; Pl. Phd.l.c.; ἱ. τὴν ὀργήν τινος Plu. Cat.Mi. 61.

3. expiate, τὰς ἁμαρτίας Ep.Hebr. 2.17.

II. Pass. with fut. ἱλάσομαι, also ἱλασθής ομαι v.l. in LXX 4 Ki. 5.18: aor. 1 ἱλάσθην ib.Ex. 32.14,al.:—to be merciful, gracious, τινι ll.cc.; ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ Ev.Luc. 18.13; ταῖς ἁμαρτίαις τινῶν LXX Ps. 77(78).38: c. inf., ἱλάσθη κύριος περιποιῆσαι τὸν λαόν ib.Ex. 32.14.