ἰκτίν

ῖνος, ὁ
A. ἰκτῖνα Ar. Fr. 628, Pl.Com. 243, Jul. Mis. 366a: gen. sg. ἰκτῖνος ibid.: nom.pl. ἰκτῖνες Paus. 5.14.1: dat. pl. ἰκτῖσι Ctes. Fr. 57.11: nom. sg. also ἰκτίς, Gloss., prob. in Hsch. (Pamph.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἰκτίδεος Dictionary ἴκτινος →
An open-access project