ἱκετεία

A. supplication, Th. 1.24; ἱκετείαν ποιεῖσθαί τινος to supplicate him, Id. 3.67; ἱκετεῖαι θεῶν addressed to them, Lys. 2.39; ἐφ’ ἱκετείαν τραπόμενος Pl. Ap. 39a; μετὰ δεήσεως καὶ ἱ. PPetr. 2p.60 (iii B.C.), cf. SIG 1181.12 (Jewish): pl., ‐είας ποιεῖσθαι Pl. Smp. 183a, etc.