ἱκάνω

A. come, ἐς Χρύσην, ἐς Σκαιὰς . . πύλας, Il. 1.431, 9.354; ἐπὶ νῆας 2.17; ἐνθάδε Od. 15.492; so οἴκαδε A. Ag. 1337 (anap.); οἷ ἱκάνομεν S. El. 8; πρὸς ἐσχατιάν Pi. O. 3.43, cf. B. 10.96: in Hom. mostly c. acc., to come to, ἱκάνω νῆας Ἁχαιῶν Il. 24.501; ἱκανέμεν ἡμέτερον δῶ Od. 4.139; later ἱ. δόμους A. Pers. 159 (troch.): abs., ἦ φίλοι ἄνδρες ἱκάνετον Il. 9.197; εὖ ἱκάνεις S. El. 1102.

2. reach, attain to, [ἐλάτη] δῑ ἠέρος αἰθέρ’ ἵκανεν Il. 14.288; φωνὴ δέ οἱ αἰθέρ’ ἵκανεν 15.686; [ἄνεμος] αἰπὺν ἱ. οὐρανόν Sol. 13.21; ἥβης μέτρον ἱ. Od. 18.217, 19.532.

II. c. acc. pers., esp. of grief, hardship, etc.; με πένθος ἱκάνει Od. 6.169; μέγα πένθος Ἁχαιΐδα γαῖαν ἱκάνει Il. 1.254; τάφος δέ οἱ ἦτορ ἵ. Od. 23.93; ἄλγος, γῆρας, δύη, κάματος, κῆδος, ὀϊζύς, μόρος, ἱκάνει τινά, 2.41, Il. 4.321 (v.l.), Od. 18.81, 5.457, Il. 15.245, Od. 5.289, Il. 18.465; ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι 1.610; με παλαίφατα θέσφαθ’ ἱκάνει they are fulfilled upon me, Od. 9.507: c. dupl. acc., μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἱ. Il. 2.171: rarely c. dat., σφῶϊν ἐελδομένοισιν ἱκάνω Od. 21.209.

2. of a suppliant, σόν τε πόσιν σά τε γούναθ’ ἱκάνω 7.147, al.

III. Med., in signf. 1.1, οἶκον ἱκάνεται 23.7; in signf. 11.1, χρειὼ γὰρ ἱκάνεται Il. 10.118; in signf. 11.2, τὰ σὰ γούναθ’ ἱκάνομαι 18.457, Od. 3.92, 4.322. (Fr. ἱκ‐ανv‐ω, ἱκ‐ ṇ v‐ω (cf. ἱκνέομαι); Aeol. ἴκανε dub. in Alc. Supp. 34, [ικα]νε prob. in Sapph. Oxy. 2076.16; ἵκανον f.l. in Od. 15.101.)