ἀμάω

A. draw, gather (cf. ἐξ‐, ἐπ‐, καταμάομαι), ταλάροισιν ἀμησάμενοι [γάλα] Od. 9.247, cf. A.R. 3.859; ἀλλότριον κάματον σφετέρην ἐς γαστέρ’ ἀμῶνται Hes. Th. 599; ἀμήσατο γαῖαν ἀμφ’ αὐτοῖς A.R. 1.1305: metaph., ἀρετήν Jul. Or. 5.169b:—Act., χερσὶν ἀμήσας κρατὸς ὕπερθε κόνιν, of a mourner, pouring dust on his head, AP 7.241 (Antip.).—Poet. and later Prose. (Cl. Lith. sémti 'draw (water)'.)
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project