ἱεράομαι

A. ‐ήσομαι SIG 1003 (Priene, ii B.C.): aor. ‐ησάμην ib.708.34 (Istropolis, ii B.C.); pf. part. ἱερημένος ib.5:—Pass., aor. 1 part. ἱεραθεῖσα Philol. 71.41 (Delph.):—to be a priest or priestess, θεοῦ Hdt. 2.35, cf. SIG 1037.4 (Milet., iv/iii B.C.),al.; θεᾶς D.H. 2.19; θεῷ Paus. 6.11.2, cf. Philol. l.c.: abs., Th. 2.2, Ph. 2.157, al.; c. acc. cogn., ἱερωσύνην ἱεράσασθαι Aeschin. 1.19 (v.l. ἱερώσασθαι): freq. in Inscrr., ἱερασάμενος τῇ πατρίδι CIG 4069 (Ancyra), etc.; cf. ἱερόω.