ἰβυκτήρ

A. one who begins a war-song, Hsch. (‐βηκ‐ cod.). ἰβύκχα· σεμνότης, ἢ σωρὸς κρεῶν, Id. (‐ύηχ‐ cod.). ἶβυξ, υκος,= ἶβις, Id. ἴβυς, υος, ὁ,= εὐφημία, στιγμή, Id. ἰβύω, shout: strike, Id.; cf. ἰβῶν· εὐφημῶν, στάζων, Id. ἴγα, in Cretan,= σίγα, Id. ἴγγι τινί: ἐπιθυμίᾳ τινὶ ἑλκομένη, Id. (leg. ἴυγγι). ἴγγια· εἷς (Cypr.), Id. ἴγδην and ἴγνην· ἄρσην, Id.