ἰητήριον

τό
A. mode of cure, cure, Hp. Epid. 2.3.7 (cf. 6.2.4), Aret. CA 1.4; ἰητήρια νούσων Q.S. 7.61.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἰητήρ Dictionary ἰήτης →
An open-access project