ἵ

A. sui (q.v.), S. Fr. 471, cj. Wackernagel in Il. 24.608, Bekk. in Pl. Smp. 175c,223d: dat. ἵν αὐτῷ, sibi ipsi, Hes. Fr. 11; ἱν (enclit.) prob. in Pi. P. 4.36; vὶν αὐτῷ Leg.Gort. 2.40. [ι S. l.c., ιν Pi. l.c.]