θωΰσσω

A. bark, bay, Hom. Fr. 25; of a gnat, buzz, A. Ag. 893: generally, cry aloud, shout, S. Aj. 308, E. Tr. 153 (anap.), Or. 168 (lyr.): c. acc. cogn., τόνδ’ ἐθώϋξας λόγον A. Pr. 395; τάσδ’ ἀγγελίας ἐθώϋξεν ib.1041 (anap.); τήνδε θωΰσσει βοήν S. Aj. 335.

2. c. acc. pers., call on, call, φθέγμα . . τινὸς θώϋξεν αὐτόν Id. OC 1624: c. dat., θ. κυσί shout to dogs, E. Hipp. 219 (anap.), cf.Ba. 871 (lyr.).

b. lament, bewail, dub. in IG 12(3).9 (Syme).