Θυώνη

Adj., ἡ
A. Διόνυσος Opp. C. 1.27.
II. θυώνη, Dor. θύ‐α, ἡ, portion of sacrifice, acc. pl. ‐ας Abh. Berl.Akad. 1928(6).12 (Cos); cf. Hsch. s.v. θύανον.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← θύωμα Dictionary θυώνην →
An open-access project