θυμοφθόρος

A. destroying the soul, life-destroying, φάρμακα Od. 2.329 (so, metaph. γράψας ἐν πίνακι θυμοφθόρα πολλά Il. 6.169); ἰός Nic. Th. 140 (v.l. γυιοφθ‐).

2. heart-breaking, τὴν δ’ ἄχος ἀμφεχύθη θ. Od. 4.716; κάματος 10.363; πενίη Hes. Op. 717; of persons, troublesome, annoying, Od. 19.323; cf. θυμοβόρος.