θυμιάω

A. ἐθυμίησα Hippon. 92, Hdt. 6.97:—Med., Ion. fut. ‐ήσομαι Hp. Mul. 2.126: aor. ἐθυμιησάμην ib.146, Nat.Mul. 7 (but ‐ασάμην Morb. 2.27):—Pass., fut. ‐αθήσομαι Dsc. 1.68.6: aor. ἐθυμιάθην ib.5:—burn so as to produce smoke, θ. τὴν στύρακα Hdt. 3.107; λιβανωτοῦ τριηκόσια τάλαντα Id. 6.97; θυμιήματα Id. 8.99; λιβάνου δάκρυα Pi. Fr. 122.4: abs., burn incense, Hermipp. 8, Men. Sam. 264, LXX 4 Ki. 22.17, al., OGI 352.37 (ii B.C.), etc.; τινι in honour of any one, Ath. 7.289f:—Med., Ael. VH 12.51:—Pass., to be burnt, [τὸ σπέρμα τῆς καννάβιος] θυμιᾶται (v.l. ‐ῆται) Hdt. 4.75; λίθος . . τεθυμιαμένος Ar. Fr. 635; pass off in fumes, Arist. Mete. 362a11; θυμιωμένων τινῶν Pl. Ti. 66d.

2. smoke, fumigate, τί τινι PMag.Par. 1.2970:—Med., Hp.ll.cc.:—Pass., θυμιώμεναι μέλισσαι Arist. HA 623b20.

II. intr., smoke, ἄνθρακες θυμιῶντες Thphr. Ign. 75.