θυηπολικός

ή, όν
A. sacrificial, πῦρ, μέρος, Iamb. Myst. 5.11,18; θεσμός Zos. 4.59.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← θυηπολία Dictionary θυηπόλιον →
An open-access project