θρηνῴδης

ες
A. like a dirge, fit for a dirge, ἁρμονίαι Pl. R. 398e, 411a; ὀδυρμός Tim. Pers. 113; φθόγγος, μέλος, Plu. Sull. 7, Hdn. 4.2.5; τὸ θ. τῆς ψυχῆς mournful mood, Plu. 2.822c.
2. = θρηνητικός, of persons, Pl. Lg. 792b; τὸ θ. Id. R. 606b.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← θρηνῴδημα Dictionary θρηνῳδία →
An open-access project