θρηνητής

οῦ, ὁ
θρην‐ητής, οῦ, ὁ,= θρηνητήρ, A. Ag. 1075, BGU 34 iv 4 (iii A.D.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← θρηνητήριος Dictionary θρηνητικός →
An open-access project