θρηνέω

A. ‐ήσω A. Ag. 1541 (anap.), S. Aj. 632 (lyr.): aor. 1 ‐ησα E. Tr. [111]:—Med. (v. infr. 2): impers. in pf. Pass. (v. infr.): (θρῆνος):—sing a dirge, wail, Μοῦσαι δ’ ἐννέα πᾶσαι ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ θρήνεον Od. 24.61; τίς ὁ θρηνήσων; A. Ag. l.c.; τίς . . ἔσθ’ ὁ θρηνῶν; Ar. Nu. 1260; θ. πρὸς τύμβον A. Ch. 926; θ. καὶ ὀδύρεσθαι Pl. Ap. 38d; πρὸς σφᾶς αὐτούς Isoc. 8.128: c.acc.cogn., στονόεσσαν ἀοιδὴν . . ἐθρήνεον were singing a doleful dirge, Il. 24.7221; γόον θ. A. Fr. 291; ὀξυτόνους ᾠδάς S. Aj.l.c.; ἐπῳδάς ib.582; ὕμνους, of the nightingale, Ar. Av. 211 (lyr.); φθόγγους ἀλύρους Alex. 162.7:—Pass., ἅλις μοι τεθρήνηται γόοις S. Ph. 1401; ἱκανῶς τεθρήνηται Luc. Cat. 20.

2. c.acc., bewail, θ. πόνους A. Pr. 615; τὸν θάνατον Pl. Phd. 85a; ὅσα τὸν . . ἐμὸν θρηνῶ πατέρα S. El. 94 (anap.), cf. 530, Ev.Luc. 23.27, etc.; τὸν φύντα E. Fr. 449:—so also Med., ἄκος γὰρ οὐδὲν τόνδε θρηνεῖσθαι A. Pr. 43:—Pass., to be lamented, S. Aj. 852, Fr. 653.