θηλέω

A. θήλεον Od. 5.73: fut. θηλήσω(ἀνα‐) Il. 1.236: Dor. poet. aor. θάλησα Pi. N. 4.88; part. θηλήσας AP 9.363 (Mel.): (τεθηλημένα is f.l. in Hp. Insomn. 90):—poet. for θάλλω, to be full of, abound in, c. gen., λειμῶνες μαλακοὶ ἴου ἠδὲ σελίνου θήλεον Od.l.c.: c. dat., θάλησε σελίνοις Pi.l.c.; νικοφορίαις ἄστυ θάλησε ib. 10.42.

2. abs., grow luxuriantly, flourish, A.R. 3.221, APl.c.; of a child, IG 14.1971; prob. for ἐθάλλεον, Epigr. ap. Plu. 2.110b.

II. causal, make to bloom, Alex.Aet. 3.9.