θευεργέσια

θευ‐, Dor. and Ion. for θεο‐, cf. Θεοδαίσιος, θεομορία, θεόμορος:— hence θευ‐εργέσια, τά, festival of a θεὸς εὐεργέτης, Inscr.Délos 363.53 (iii B.C.).