ἅμα
α, Adv.
A.
Adv. at once, at the same time, mostly of Time, freq. added to τε . . καί, ἅμ’ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλή Il. 8.64; ἅ. τ’ ὠκύμορος καὶ ὀϊζυρός 1.417; σέ θ’ ἅ. κλαίω καὶ ἐμέ 24.773; σαυτόν θ’ ἅ. κἀμέ S. Ph. 772, cf. 119; ἄνους τε καὶ γέρων ἅ. Ant. 281:—with καί only, ἅ. πρόσσω καὶ ὀπίσσω Il. 3.109; with τε . . τε, χειρῶν τε βίης θ’ ἅ. ἔργον ἔφαινον Hes. Th. 677.
2.
ἅ. μέν . . ἅ. δέ . . , partly . . partly . . , Pl. Phd. 115d, X HG 3.1.3:—ἅ. τε . . καὶ ἅ. Pl. Grg. 497a; ἅμ’ ἡδέως ἔμοιγε κἀλγεινῶς ἅμα S. Ant. 436.
3.
in Prose ἅ. δέ . . καί . . , ἅ. τε . . καί . . , ἅ. . . καί . . may often be translated by no sooner . . than . . , ἅ. δὲ ταῦτα ἔλεγε καὶ ἀπεδείκνυε Hdt. 1.112; ταῦγά τε ἅμα ἠγόρευε καὶ πέμπει 8.5; ἅ. ἀκηκόαμέν τε καὶ τριηράρχους καθίσταμεν D. 4.36; ἅ. διαλλάττονται καὶ τῆς ἔχθρας ἐπιλανθάνονται Isoc. 4.157.
b.
ἅ. μῦθος ἔην, τετέλεστο δὲ ἔργον 'no sooner said than done', Il. 19.242; ἅ. ἔπος τε καὶ ἔργον ἐμήδετο h.Merc. 46; ταῦτα εἶπε καὶ ἅ. ἔπος τε καὶ ἔργον ἐποίεε Hdt. 3.134, cf. 9.92: prov., ἅμ’ ἔπος ἅμ’ ἔργον Diogenian. 1.36.
c.
with part. and finite Verb in same sense, βρίζων ἅ. . . ἐξήμελξας εὐτραφὲς γάλα A. Ch. 897; ἅ. εἰπὼν ἀνέστη as soon as he had done speaking, he stood up, X. An. 3.1.47; τῆς ἀγγελίας ἅ. ῥηθείσης ἐπεβοήθουν as soon as news was brought they assisted, Th. 2.5; ἅ. γιγνόμενοι λαμβάνομεν Pl. Phd. 76c; ἡμῖν ἅ. ἀναπαυομένοις ὁ παῖς ἀναγνώσεται Tht. 143b.
4.
ἅ. μέν . . ἔτι δέ . . X. Cyr. 1.4.3; ἅ. μέν . . πρὸς δέ . . Hdt. 8.51.
II.
together, at once, both, without direct ref. to time, ἅ. πάντες or πάντες ἅ. Il. 1.495, al.; ἅ. ἄμφω h.Cer. 15; ἅ. κρατερὸς καὶ ἀμύμων Od. 3.111, etc.: of Place, Arist. Metaph. 1028b27.
III.
with σύν or μετά, E. Ion 717, Pl. Criti. 110a.
IV.
abs. with Verb, at one and the same time, αἱ πᾶσαι [νῆες] ἅ. ἐγίγνοντο ἐν ἑνὶ θέρει ς/ καὶ ν/ Th. 3.17, cf. οὐχ ἅ. ἡ κτῆσις παραγίγνεται D. 23.113.
B.
Prep. with dat. (freq. with part. added), at the same time with, together with, ἅμ’ ἠοῖ φαινομένηφι at dawn, Il. 9.682, al.; ἅ. ἕῳ, ἅ. ἕῳ γιγνομένῃ, Th. 1.48, 4.32; ἅμ’ ἠελίῳ ἀνιόντι or καταδύντι at sunrise or sunset, Il. 18.136,210, al.; ἅμ’ ἡμέρῃ διαφωσκούσῃ Hdt. 3.86, al.; ἅμ’ ἡμέρᾳ E. El. 78, Th. 2.94, etc., Att.; ἅμ’ ἦρι ἀρχομένῳ or ἅ. ἦρι at beginning of spring, Th. 5.20, 2.2, etc.; ἅ. κήδεϊ κεκάρθαι τὰς κεφαλάς during the time of . . , Hdt. 2.36; ἅ. τειχισμῷ Th. 7.20; ἅμα τῷ διαυγάζειν Plb. 3.104.5 (without Art. ἅμα εὑρεθῆναι Ps.-Plu. Fluv. 23.2).
2.
generally, together with, ἅ. τινὶ στείχειν Il. 16.257; ὀπάσσαι 24.461, al.; Ἑλένην καὶ κτήμαθ’ ἅμ’ αὐτῇ 3.458; ἅ. πνοιῇς ἀνέμοιο keeping pace with the wind, Od. 1.98; repeated, ἅμ’ αὐτῷ . . ἅμ’ ἕποντο 11.371; οἱ ἅ. Θόαντι Hdt. 6.138, cf. Th. 7.57.
II.
rarely c. gen., Herod. 4.95, POxy. 903 (iv A. D.), Pythag. Sim. 28, Olymp.Hist. p.453 D.; dub. in Thphr. Char. 6.9.
C.
Conj., as soon as, ἅ. ἂν ἡβήσῃ τις τῶν ὀρφανῶν Pl. Lg. 928c, cf. Lex ap.D. 46.20; ἅ. κα διεξέλθῃ ὁ χρόνος GDI 2160 (Delph., ii B. C.). (Root sṃ-, cf. A α 11.)