θεουργικός

ή, όν, Adv.
A. of or for a θεουργός, τελεταί Porph. ap. Aug.Civ.D. 10.9; κοινωνία Iamb. Myst. 1.8; τέχνη ib.2.11. Adv. θεουργ‐κῶς Procl. in Cra. p.32P.; opp. τεχνικῶς, Iamb. Myst. 3.28: Comp. ‐ώτερον ib.2.11.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← θεουργίασμα Dictionary θεουργός →
An open-access project