θεοποιός

A. making gods, Ar. Fr. 786; ἁ θ. τέχνα, = θεοποιητική, AP 9.774 (Glauc.); οὐ θ. τις ἀλλ’ ἀνθρωποποιὸς ὤν Luc. Philops. 20.

II. making into gods, deifying, Dam.(?)ap.Suid. s.v. ἀποκλήρωσις; παραγγέλματα Hierocl. inCA 19p.462M.